M´n moeder is niet gek


Vanochtend ruimde ik de lade op waar we ons etensvoorraad bewaren. Ik pakte het trommetje van de Jodenkoeken. Maar in dit trommeltje zitten geen Jodenkoeken, maar zakjes met aparte kruiden. Ik moest aan mijn moeder denken. Mijn moeder doet dit ook, handige potjes, blikjes en trommeltjes bewaren om er iets in op te bergen. Stiften, batterijen, een etensvoorraad.  

En ik ben niet de enige die dit soort dingen kopieert van moeders. Van de week zag ik iets bij mijn zus, wat me erg bekend voorkwam. Ze pakte de waterkoker, gooide het restje water weg, spoelde de waterkoker om en deed er vers water in. Een typische handeling van mijn moeder, die mijn zus en ook ik hebben overgenomen. 

Een erg trotse oma, trotse tante en vermoeide mama op de geboortedag van Lore

Het is eigenlijk mooi om te zien, dat je je steeds meer als je moeder gaat gedragen naarmate je ouder wordt. Ik weet nog dat ik vroeger dacht (en volgens mij vele met mij) ‘ik ga echt niet op mijn moeder lijken, ik ga het helemaal anders doen’. Het is net zoiets als dat je je hele leven een babynaam in je hoofd hebt, maar op het moment dat je zwanger bent je die naam ineens verschrikkelijk vindt en een compleet andere naam kiest. 



Zo zullen er nog wel veel meer dingen zijn die ik meeneem vanuit mijn jeugd. Ook onbewust. Maar ook heel erg bewust, zoals de opvoeding van Lore. Hoe ik hierover denk, komt met name door de manier waarop ik zelf ook ben opgevoed. Nee is nee. Je kind zelf alles laten ontdekken en het beste met hem/haar voor hebben. Eerlijk zijn. Een familie die hecht is, samen eet, in de middag thee drinkt maar waar ook duidelijke grenzen zijn. Ook de opvoeding die Roy heeft gehad nemen we mee. Zo was het bij ons vroeger qua snoepen en snaaien best streng (één koekje, alleen op zaterdagavond fris drinken en een schaaltje chips en eigenlijk geen snoep), maar waren ze bij Roy thuis hier losser in. 

Mijn moeder is niet gek, ze heeft vier kinderen opgevoed en werkte er ook nog eens naast. We zijn allemaal goed ‘terecht’ gekomen, we zijn alle vier eerlijke en beleefde volwassenen geworden (de een meer dan de ander ;-P). Dus ze heeft iets goed gedaan en ik hoop dat zij dat zelf ook ziet. Nu ik zelf moeder ben geworden ben ik er ook achter gekomen dat je meer van je kind houdt dan je kind van jou. Maar mams, ik hou van je, alleen nog maar meer.